စိတ္ခ်အဘ

စိတ္ခ်အဘ

လူအလစ္မွာ ပုဆိုးထုပ္ေလးကို ခိုးျဖည္ၾကည့္လိုက္တာ မူးသြားတယ္ ရူးသြား
တယ္ ေခါင္းကို လက္ညိွဳးနဲ႕ေထာက္ခါျပတယ္ ေခါင္းမေကာင္းဘူး ဒူးမေကာင္း
ဘူး သြားလည္း မေကာင္းဘူး သြားၾကားထဲက အစာအတြက္ ေန႔စဥ္ေန႔စဥ္
တုတ္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ ရွာရ ေဖြရ အဘခမ်ာ အိုမင္းခါးကိုင္းလို႔ ေနပါၿပီကြယ္ စပ္ကူးမပ္
ကူးကာလမွာ သတိထားအဘ ဖ်ားတတ္တယ္ နာတတ္တယ္ ဓာတ္မကူးေစနဲ႔ ေကြးထား
ဒူးႏွစ္ဖက္ကို ကပ္ထား ကပ္ထားတဲ့ ဒူးေတြေပၚ လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ ရစ္ပတ္ ေစာင္တစ္ထပ္
ၿခံဳ ေနာက္တစ္ထပ္က အဆီ ေနာက္တစ္ထပ္က အသား ငါးထပ္ကအခန္း ငွားမလား
စံုစမ္းၾကည့္ ေမးကြဲမကြဲၾကည့္ ပါးစပ္ၿပဲမၿပဲၾကည့္ ၿပဲေနတဲ့ ကမာကို အခ်ိန္မွီခ်ဳပ္ ဘ၀ေတြ
ဘ၀ေတြ အစုတ္သက္သာ စုတ္တဲ့ထဲက တစ္စြန္းေပၚရင္ အလြယ္တကူ တစ္စျမင္သြားမယ္
ေတြ႔သြားမယ္ မိသြားမယ္ သတိထား ျဖတ္မကူးခင္ ဟိုဖက္ကား ဒီဖက္ကားၾကည့္ ယာဥ္ထိန္း
ရဲကိုလည္း ၾကည့္ မမိေစနဲ႔အဘ စိတ္က စိတ္ ပုတီးက ပုတီး အဲဒီ့စိတ္ပုတီးတစ္ပတ္ထိ တစ္က
ေနတစ္ရာထိ တစ္ယာနဲ႔ေတာ့ မရဘူး တစ္ေန႔တစ္ေန႔ အယာအစိတ္ေလာက္ ၀ါးရမွ ဒီမွာ
ခ်ိဳးေတြေတာင္တက္လို႔ တက္ေနတဲ့ ခ်ိဳးေတြ ပိုက္ျပင္သမားအျမန္ေခၚခြာခိုင္းမယ္ မယား
ဆိုပ်ိဳမွ သမားဆိုအိုမွ (ဂ်ိဳးျဖဴေရ ဘယ္မခန္း)မယ္ေထြးအမိဖမ္းျပမွ တူတူေရ၀ါး သားသားေရ၀ူ
ဆင္ႀကီးမိုမိုသီခ်င္းဆိုျပ လိုင္စင္ဓာတ္ပံုပါလားျပ ပါရင္ ဟိုမွာ ေဖာင္၀ယ္ၿပီးျဖည့္ မျပည့္ရင္
ျပည့္တဲ့ထိျဖည့္ မျပည့္တဲ့အိုး ေဘာင္ဘင္ခတ္တယ္ ေဘာင္ဘင္ခတ္သည္ျဖစ္ေစ မခတ္သည္
ျဖစ္ေစ ဖားတစ္ေကာင္ခုန္ခ်ရင္ေတာ့ ပလံုျမည္သံၾကားရ ငါ့သိမႈေဗဒစကားအေရးအသား
ႏြားရ အၿမီးရရ ေခါင္းရရ ဘာပဲရရအဘ ဟိုနားတင္မရ ဒီနားထားမရရင္ေတာ့လည္း
စိတ္ကိုခ်အဘ စိတ္ဒံုးဒံုးခ် စိတ္သာခ် ေကာင္းေလစြ ေကာင္းေလစြ
ေကာင္းေလစြ။ ။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
၂၄.၉.၁၀
ည ၁၁း၀၀နာရီ

ေတာကစားထြက္ခန္း

ေတာကစားထြက္ခန္း

ကင္မရာထဲ ၀င္လာသမွ် အကုန္ပစ္ခ်လိုက္တယ္
ထံုးစံအတိုင္း ေကာင္းကင္မျပာ့တျပာမွာ
ေငြေရာင္မေပါက္တေပါက္တိမ္စိုင္ေတြ ဘာေတြကို အရင္ဆံုး(အရင္ကတည္းက
ဆံုးေနတာလား) ရသေပါ့ ေခ်ာင္းနံေဘး ဓာတ္တိုင္ေပၚ စုၿပံဳနားခိုေနတဲ့ ပ်ံလႊားဆန္ဆန္
ငွက္ကေလးေတြ(ငွက္ေတြကို အမ်ိဳးအစားသိပ္မခြဲတတ္) ငွက္ကေလး ၾကက္ကေလးလို
လူကိုဆက္ဆံခ်င္လို႔ ရမလားဟဲ့ အေကာင္ နင္ ငါ့ခႏၶာကိုယ္ပဲ ရမယ္ ငါ့အခ်စ္ေတာ့မရဘူး
ဒါကိုလည္း ရသေပါ့ မ်က္လံုးကတဆင့္ အခ်က္ေပးစနစ္အရ “အစိမ္းေရာင္”
ေနာက္ဆက္တြဲ “ျမ”ဆိုတာက သိမႈမွာ အလကၤာထပ္တူျပဳလိုက္ျခင္းတဲ့
အဲဒီ့ စိမ္းျမေနတဲ့ လယ္ကြင္းေတြၾကား ၀ါးလံုးတိုင္မွာ ရွပ္လက္ရွည္အျဖဴတစ္ထည္
ခ်ည္ေႏွာင္ထားတဲ့(ေစာေစာကလို ငွက္ေတြ အပါအ၀င္ မည္သည့္ ငွက္အမ်ိဳးအစား
အတြက္မဆို အထူးရည္ရြယ္လ်က္) ေဒသခံအေခၚအေ၀ၚအားျဖင့္ စာေျခာက္ရုပ္ကို
လည္း အလင္းပြင့္တယ္ ေခ်ာင္းထဲက မေဗဒါဟာ တစ္ဖုတ္တည္း အဲ မွားလို႔ တစ္ပင္
တည္း မဟုတ္ဘဲ အံုလိုက္ဖုတ္လိုက္ မွားျပန္ၿပီ အံုလိုက္က်င္းလိုက္ ဒါကိုလည္း
ခလုတ္တစ္ခ်က္ဆြဲလိုက္တယ္ ရႊံ႕လူးအိုင္ထဲမွာ အမ်ားမညီလည္း သဘာ၀က်က်ျဖစ္ၿမဲ
ကၽြဲေတြ ေက်ာေျပာင္ေျပာင္ေပၚ က်ီးမည္းတစ္ေကာင္တစ္ေလ နားေနတယ္
(က်ီးျဖဴျဖဴက်ီးမည္းမည္း ကၽြဲေက်ာေပၚမွာ နားရဖို႔သာ အဓိက)
အဲဒီ့ကၽြဲေတြ ေခ်ာင္းထဲျဖတ္ကူးေတာ့ ေရပါတယ္ မီးပါတယ္ ေက်ာင္းနဲ႔နီးတယ္
ေစ်းနဲ႔နီးတယ္ ရဲစခန္းမေ၀းဘူး တစ္ခ်က္ပစ္ရင္ တစ္ေကာင္က် ကင္မရာေခ်ာင္း
ၾကည့္ေပါက္က ပစ္တယ္ ကၽြဲေက်ာင္းသားက ပုေလြမမႈတ္ဘူး အီမိုေကနဲ႔ ဂစ္တာတစ္လက္
ေက်ာမွာ လြယ္ထားတယ္ စီးေနတဲ့ ေခ်ာင္းေရထဲ ပလတ္စတစ္ဘိုမရုပ္ေလး
၀တ္လစ္စလစ္ေမွာက္ခံုေမ်ာသြားတာ မိလည္းမိ ရလည္းရေအာင္
မိမိရရ လွမ္းကလစ္(ခ္)ေတာ္မူလိုက္တယ္။ ။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
၃.၁၀.၁၀
မနက္ ၀၀း၁၅နာရီ

ခ်က္ေကာ့ရဲ႕ ေသနတ္

ခ်က္ေကာ့ရဲ႕ ေသနတ္

အခန္းနံရံမွာ ေသနတ္တစ္လက္ခ်ိတ္ထား ဇာတ္ေဆာင္အမ်ိဳးသား
တစ္ဦး၀င္လာ နံရံေပၚက ေသနတ္ကို ျဖဳတ္ ေျပာင္းတိုက္ တစ္စစီလုပ္
ေခ်းခၽြတ္ တစ္စစီျပန္တပ္ နံရံမွာ ျပန္ခ်ိတ္ အခန္းျပင္ျပန္ထြက္ ခဏေနေတာ့
အခန္းထဲ ဖင္ထိုင္ခံုတစ္လံုး မႏိုင့္တႏိုင္ တရြတ္ဆြဲၿပီး ကေလးတစ္ဦး
၀င္ေရာက္လာ နံရံမွာ ဖင္ထိုင္ခံုကို ကပ္မွီ ၿပီးေတာ့ခံုေပၚတက္ ေသနတ္ကိုျဖဳတ္
သေဘာက် ၀မ္းသာ တအားၿပံဳး ခံုေပၚကဆင္း ပတ္ေျပး “ဒိုင္းေညွာင့္ ”
“ဒိုင္းေညွာင့္” ေအာ္ ခဏရပ္ “ဘြန္း...မိုင္နိမ္းအစ္စ္ဂ်ိန္းဘြန္း”လို႔ ေျပာ
ရုတ္တရက္ တစ္ခုခုကို သတိရ ခံုေပၚျပန္တက္ အလ်င္စလိုေသနတ္ျပန္ခ်ိတ္
အခန္းျပင္ ထြက္ေျပး ကြမ္းတစ္ယာညွက္ ၾကာလတ္ေသာ္ ေျခသံေဒါက္ေဒါက္
ၾကား အခန္းထဲ ေပါင္တံရွည္မတစ္ေယာက္ ၀င္လာ ဖင္ထိုင္ခံုကိုၾကည့္ နံရံက
ေသနတ္ကို ၾကည့္ ႏႈတ္ခမ္းကိုက္ မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္ အေနအထားမမွန္တဲ့
ေသနတ္ကို ျပန္ျဖဳတ္ ဖင္ထိုင္ခံုမွာထိုင္ ဘာစိတ္ကူးေပါက္တယ္မသိ ေသနတ္
ေျပာင္းရွည္သေလာက္နဲ႔ အာသာေျဖ ႏွီးေႏွာ ၿပီးေသာ္ ေသနတ္ကို တစ္ရွဴးနဲ႔
အရည္စင္ေအာင္သုတ္ ရွက္ကိုးရွက္ကန္း မလံုမလဲ အခန္းျပင္ျပန္ထြက္
မၾကာခင္မွာ ေညာင္နာနာလူတစ္ေယာက္ အခန္းထဲ ထပ္ေရာက္လာ ပံုစံေယာင္
ခ်ာခ်ာ ဟိုဟိုဒီဒီၾကည့္ ေသနတ္ကိုျမင္သြား လွမ္းျဖဳတ္ ေသနတ္ေျပာင္း၀ကိုနမ္း
ေသနတ္ခါးကိုခ်ိဳး အိတ္ထဲက ျဖဴျဖဴအမႈန္႔ေလးေတြ ေျပာင္း၀သိပ္ ေျပာင္းရဲ႕ အျခား
တစ္ဖက္မွာ ႏွာေခါင္းကိုေတ့ နိဗၺာန္ထိ တဆံုးရႈိက္ ပါသမွ် အမႈန္႔ကုန္ေအာင္ရႈိက္
ခံုမွာ ဖြဲတစ္အိတ္လို ပစ္ထိုင္ မိန္းေမာ ေတာ္ေတာ္ေရာက္ အခ်ိန္တေရြ႕ေရြ႕ကုန္
ေခါင္း ဆတ္ခနဲခါ မ်က္လံုးရီေ၀ေ၀ ႏိုးထ အသက္၀င္ ေသနတ္ကို အက်ႌလက္စနဲ႔ပြတ္
အေနအထားမပ်က္ နံရံမွာျပန္ခ်ိတ္ ႏွာရႈံ႕သံျပင္းျပင္း ခႏၶာကိုယ္အႏွံ႔ ေလွ်ာက္ကုတ္
ေလွ်ာက္ပြတ္ ေလးလံေႏွးကန္ ျပန္ထြက္သြား ခဏအၾကာ အခန္းထဲ သူခိုးမွန္းသိ
ေအာင္ မ်က္ႏွာအ၀တ္မည္းစည္းထားသူတစ္ဦး အသာအယာ ေျခေဖာ့ လွမ္း၀င္လာ
ဂနာမၿငိမ္ ေသနတ္ကို လွမ္းျဖဳတ္ ဖင္ထိုင္ခံုပါ ခ်န္မထား ဆြဲယူမ က်ီးၾကည့္
ေၾကာင္ၾကည့္ အသာအယာ သယ္ေဆာင္ထြက္ခြာ။ ။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
၈.၁၀.၁၀
မနက္ ၀၀း၄၅နာရီ

အရည္မလာလို႔...။

အရည္မလာလို႔...။

အရည္မလာဘူး(လား)အရည္(ဧကန္ဧက)လာေအာင္ အရည္ကို ဘာနဲ႔မွ်ား
(တီေကာင္/ေဒၚလာ/ဘုရားသခင္/ဘာသာစကား/လွ်ာခ်င္းလူးလိွမ့္မႈ)
ႏွစ္သက္ရာရာ ေရြးခ်ယ္ျဖည့္စြက္ႏိုင္ေသာ္ျငား အရည္ဆိုတာမ်ိဳးက အခက္
သားကလား ပိုက္လိုင္းတစ္ေလွ်ာက္ တေ၀ါေ၀ါေလတိုးသံေတြ အရင္နားစြင့္
ေလတိုးသံေတြလာၿပီးရင္ ေနာက္ပါးထပ္က်ပ္မကြာ အရည္ကပ္လိုက္လာ(မယ္)
အရည္ေဗဒ အရည္ေလ့လာခ်က္ အရည္ျဖစ္ေပၚတိုးတက္မႈသမိုင္း ဘာတစ္ခု
မွ လမိုင္းမကပ္တဲ့အခါ ပိုက္၀ဟာ (ခုမ်ားမွာ)ေအးစက္ ၾကမ္းရွ ေသြ႕ေျခာက္
အေသအခ်ာစမ္းၾကည့္ရင္ ပိုက္ထိပ္ဟာ ပူေႏြးလို႔(ေတာင္)မေန ပရီးမီးယား
လိဂ္အရည္ ခ်န္ပီယံလိဂ္အရည္ လိဒ္ ခ်စ္စမ္းေမာင္ ကီးဘုတ္ ဗညားႏိုင္
တေယာ ဦးတင္ရီ အရည္မလာဘူး(ကြယ္) သံသရာလည္သလို အရည္လည္
လာမယ့္ေန႔ကို ေမွ်ာ္တလင့္လင့္ ေလရူး(တ)သုန္သုန္ ၀သုန္ေျမဆံုးေစေတာ့
အရည္ကို ရွာမေလ ေရခြန္ မီးခြန္ ဆန္ ဆီ ဆား ငရုတ္ ၾကက္သြန္ ေနစရိတ္
စားစရိတ္ သြားစရိတ္ လာစရိတ္ အရည္ကေလး စိမ့္စိုေစေၾကာင္း ဆုထူးေတြ
ေတာင္းမေလ စာတမ္းထိုးအရည္ဒီဗြီဒီ အင္တာနက္ပံုျပအရည္ပူစီ ဘေလာ့ဂ္
ကဗ်ာအရည္အေရးအသား ကေလးကလားနဲ႔ ေစ်းမသြားနဲ႔ အေမတို႔ ငယ္ငယ္
ကတည္းက သံုးတာ အရည္ အၾကည္ အေနာက္ အေျပာင္ အပ်က္ အဖ်က္
အေမွာင့္ အရည္မလာဘူး(ေနာ္) ပိုက္၀ကို ပြတ္သပ္ေခ်ာ့ျမဴ ပိုက္ႏႈတ္ခမ္း
သားေဘး လက္ကေလးနဲ႔ ၀ိုက္ေပး ေနာက္ျပန္ေပး အေျမွာက္ကန္တင္ေပး
ေခါင္းတိုက္ေပး အရည္ေလးမ်ား စိမ့္ထြက္လာလိုလာျငား အားထုတ္ လုပ္
ေဆာင္ ၀ါယမစိုက္ ေကာက္စိုက္ အႏွစ္မရွိတဲ့ေတာ မင္းမူတဲ့အပင္စိုက္
အရည္မလာ(သေရြ႕)ေတာ့ လက္ထဲက ပိုက္ဟာ ငိုက္စိုက္ ငိုက္စိုက္။ ။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
၂၆.၉.၁၀
ေန႔ ၀၂း၀၀နာရီ

ဟမ္ဘာဂါကိစၥ

ဟမ္ဘာဂါကိစၥ

ဒီမွာေတာ့ ဟမ္ဘာဂါဆိုတာ ေအာက္ေျခလူတန္းစား လြယ္လင့္တကူ ၀ယ္
မစားႏိုင္တဲ့ အစားအစာျဖစ္ တခ်ိဳ႕ဆို စားေတာင္မစားဖူး တစ္ေန႔မွာ အဲဒီလို
အေနအထားမ်ိဳးရွိတဲ့ တစ္ေယာက္ေယာက္ဆီ ဟမ္ဘာဂါဟာ တစ္နည္း
တစ္ဖံုနဲ႔ေရာက္ရွိလို႔သြား သူဟာ ဟမ္ဘာဂါကိုရ သူဟာ ဟမ္ဘာဂါဆီေရာက္
ဟမ္ဘာဂါဟာ သူ႔ပါးစပ္ထဲမွာ သူ႔လက္ထဲမွာ တစ္စစီ တစ္ပိုင္းစီ တစ္ဘ၀လံုး
လံုး ၿငိဳးမာန္ဖြဲ႕ထားခဲ့ေလသမွ် ဟမ္ဘာဂါကို ေဒါသတႀကီး သူရင္ဆိုင္ ရန္သူ
ကို ေခ်မႈန္းသလို ဟမ္ဘာဂါကို သူေခ်မႈန္း မ်က္လံုးျပဴး မ်က္ဆံျပဴး
၀င္သက္ျပင္းျပင္း ထြက္သက္ျပင္းျပင္း ပလုတ္ပေလာင္း တနင့္တပိုး တစ္ၿဖဲ
ႏွစ္ၿဖဲ လူပါးခပ္၀၀။ ။


(ရည္ညႊန္း-ဟမ္ဘာဂါစားသူ၊ေအာင္ခ်ိမ့္)
လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
၂.၉.၁၀ ည၁၁း၄၅

ဘာ...ဘာမွန္...

ဘာ...ဘာမွန္...

ဓာတ္မွန္ကို မလိပ္ရ မခါက္ရ ေရမစိုေစရ
သတိေပးခ်က္စာသားက အညိဳေရာင္စကၠဴအိတ္ေပၚမွာ သိသာထင္ရွား
မိုးဦးေလဦး အိမ္ေခါင္မိုးသြပ္ျပားကို ေလတိုးတဲ့ အသံဟာ
ဓာတ္မွန္ဖလင္ေကာ္ျပားကို ဆြဲထုတ္လိုက္ေတာ့ ထြက္လာ
ေကာ္ျပားရဲ႕ တစ္ဖက္မွာ အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႔ သိကၽြမ္းၿပီးသား အမည္နာမတစ္ခု
တစ္ဖက္မွာက အစီအစဥ္မက်တဲ့ အဂၤလိပ္နံပါတ္ကို 26 10 L + 144 ဆိုၿပီးေတြ႕ရ
အဂၤလိပ္လိုေရးထားတဲ့ နာမည္ဟာ ညာဖက္ကလား 26 10 L + 144 ကိုပဲ ညာဖက္ထားရမလား
ဘယ္အေနအထားဟာ ဓာတ္မွန္ေကာ္ျပားရဲ႕ အတည့္ျဖစ္မႈ/မျဖစ္မႈ
အတည့္ရေတာ့ ေျပာင္းျပန္ပါရ ေျပာင္းျပန္ရေတာ့ ေဇာက္ထိုးပါရ
အားလံုးရေတာ့လည္း လက္ထဲက ဖလင္ေကာ္ျပားဟာ
ဖလင္ေကာ္ျပားကလြဲလို႔ ဘာမွျဖစ္မလာ
ေဆးပညာနဲ႔ ပတ္သတ္ရင္ ဗဟုလည္းမရွိ သုတလည္းမရွိေတာ့ ရွက္ဖြယ္
နက္ေမွာင္ေနတဲ့ ေကာ္ျပားအေရာင္အဆင္းထဲမွာ အရိုးေတြ အဆစ္ေတြကသာ
အျဖဴေရာင္နည္းနည္းေဖာက္ထားသလို ျဖစ္ေနေတာ့ ေရတြက္ၾကည့္လို႔ေတာင္မွရ
အဲဒီ့ေကာင္ကို ၾကည့္ၿပီး အခိုက္အတန္႔ မွင္သက္သြား တရားေတာ္နဲ႔ နီးစပ္မယ္ဆို
နီးစပ္သြားေစႏိုင္တဲ့ အေတြ႔အႀကံဳထူးကို ေကာ္ျပားက ေပးအပ္ေနသလိုလို ဘာလိုလို
ေကာ္ျပားဟာ မသတီစရာေကာင္းေနသလား/ေခတ္သစ္ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္လား
အား...ေကာ္ျပားထဲမွာ ပံုေဖာ္ထားတဲ့ အရိုးစုတစ္စိတ္တစ္ပိုင္းက ေခ်ာက္ခ်ားစရာ
ကုန္လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ကာလေတြမွာ ေကာ္ျပားဟာ ဘယ္အနာေရာဂါကို
ကိုယ္စားျပဳထားခဲ့ရသလဲ
အေျဖျပန္ေဖာ္မရ ျပန္အေျဖေဖာ္မရ ေဖာ္ျပန္အေျဖမရ ျပန္ေဖာ္အေျဖမရ
မရတဲ့ အေျဖကို မစဥ္းစားႏိုင္ ဘာဇာတ္ေၾကာင္းကိုမွလည္း ေနာက္ျပန္မလွန္အား
အားေနတဲ့ က်ီးကန္းကမွ တအားအား တအားအား တအားအားလို႔ေအာ္မွာ
အေထာက္အထားေတြကေနတဆင့္ သဲလြန္စေတြကေနတဆင့္
အနက္ဂယက္အဆင့္ဆင့္ ဆင့္ကဲဆင့္ကဲ ဘယ္ကဲ့သို႔စစ္ခ် စစ္ခ်
ဘယ္ခ်မ္းသာသဲ့ယူ သဲ့ယူ ဓာတ္မွန္ဖလင္ေကာ္ျပားဟာ
ဓာတ္မွန္ဖလင္ေကာ္ျပားကလြဲလို႔ ဘာမွမဟုတ္
ပလုတ္တုတ္ ဂ်ိဳးရုပ္ အိုးပုတ္
ဘဲရုပ္ တဲကုတ္ ပဲျပဳတ္။ ။


လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
၃.၉.၁၀ ည ၁၀း၀၀နာရီ

ငါး

ငါး

လြတ္တဲ့ငါး ႀကီးတယ္လို႔ ပြတ္ကၽြတ္ပြတ္ကၽြတ္မလုပ္နဲ႔...ငါမုန္းတာ အဲဒါေတြပဲ တကယ္ဆို လြတ္တဲ့ ငါးက လြတ္ သြားၿပီထားလိုက္ေတာ့ေပါ့ ေနပေစေတာ့ေပါ့ ဘာျဖစ္လို႔ ေနာင္တေလာင္ရာ စကားပံုပင့္ေနရတာလဲ ဒီေခ်ာင္း ထဲမွာ ဒီငါးတစ္ေကာင္ပဲ အရြယ္ႀကီးသလား တျခားငါးေတြ သူ႔ေလာက္မႀကီးေတာ့ဘူးလား ရတယ္ လြတ္တဲ့ငါး ႀကီးတယ္ပဲထားဦး ဒီေခ်ာင္းကိုပစ္ၿပီး ဟိုျမစ္ကိုရွာေပါ့ ဟိုျမစ္မွာ ဒီေခ်ာင္းက လြတ္တဲ့ငါးထက္ ပိုႀကီးတဲ့ ငါးေတြ ေတြ႔လိမ့္ဦးမေပါ့ ရွိလိမ့္ဦးမေပါ့ ဘယ္လိုေျပာတယ္ ဒီေခ်ာင္းကို ပစ္ရမွာကလည္း အဆီတ၀င္း၀င္း မွ်ားရမွာ လည္း သဲတရွပ္ရွပ္ဟုတ္လား လာ ထမင္းထုပ္ဆြဲ ဟိုျမစ္ကို သြားမယ္ တစ္ရြာမေျပာင္း သူေကာင္းမျဖစ္တဲ့ေလ မလိုက္ခ်င္ဘူးဟုတ္စ ေရသာမ်ားၿပီး ငါးမေတြ႕မွာ စိုးတယ္ဟုတ္စ ငါ့ႏွယ္ မစားရ၀ခမန္းေျပာတာ မဟုတ္ရပါဘူး ကြယ္ ေသခ်င္တဲ့က်ား ေတာေျပာင္းတာလည္း မဟုတ္ရပါဘူးကြယ္ ကဲကဲ မယံုရင္လည္း ငါ့အသျပာထုပ္ေလး ယူကိုင္ထား ဟိုျမစ္ေရာက္မွ ဒီေခ်ာင္းထဲက လြတ္တဲ့ငါးထက္ ပိုႀကီးတဲ့ငါးေတြရကာမွ ျပန္ေပးဟုတ္ၿပီလား ေရာ္ ျဖစ္ရျပန္ၿပီ ျမစ္စိမ္းျမင္ ေခ်ာင္းကင္ပစ္ရတယ္လို႔ ရုပ္ကိုက ငါးေျပမဆားပက္သလိုရုပ္နဲ႔ ဘာျဖစ္လို႔ ေၾကာင္မိုက္ ျဖစ္ခ်င္ရတာလဲ ဟိုျမစ္မွာ စိတ္ကူးပြက္ရာ စကားလံုးခ်ၾကတဲ့အခါ ဒီေခ်ာင္းထက္ ပိုႀကီးတဲ့ ငါးေတြရလာမွာေပါ့ အဲဒီ့ေတာ့ငါးေၾကာ္ေတြလည္း အမ်ားႀကီးရလာမယ္ေလ ငါးရံ႕ရေတာ္လွန္ေရးကာလတစ္ေလွ်ာက္လံုး အတူတူ လက္တြဲခဲ့ၿပီး ငါးခူရနည္းပညာေခတ္ႀကီးေရာက္မွ ဘာလို႔ ခြဲျခမ္းခြဲျခမ္းလုပ္ခ်င္ရတာလဲ တံငါေလးလံုးစပ္နားနီး တံငါေလးလံုးစပ္ မုဆိုးေခတ္ေပၚကဗ်ာနားနီး မုဆိုးေခတ္ေပၚကဗ်ာျဖစ္လာၿပီးမွေတာ့ ဘာသာစကားဆီနဲ႔ ဘာ သာစကားေၾကာ္ၾကတာေပါ့ လာပါ ငါ့ဗူးသီးေျခာက္ေရဗူးကေလးလည္း ယူထားကြာ ဒါနဲ႔မွ မလံုေလာက္ ေသးရင္ လည္း ငါ့ျမက္ေျခာက္ဦးထုပ္ကေလးလည္း ယူဦး ဘာျဖစ္တယ္ မလိုက္ေရးခေခြးယပင့္ေရးခ်မလိုက္ ဟုတ္လား ဘာသာစကားမပိုင္ အေရးအသား၀က္ေမြးဟုတ္လား ခက္တယ္ကြယ္ ဒီေခ်ာင္းမွာဆို လြတ္တဲ့ငါး ႀကီးေနဦးမွာပဲ ဟိုျမစ္မွာဆို အနည္းဆံုးေတာ့ ငါးပ်ံတစ္လွည့္ ဗံုလံုတစ္လွည့္ပဲ ဘာျဖစ္လို႔ မစိုက္ေသးဘဲ အေညွာက္သန္ေန တာလဲ ဘာျဖစ္လို႔ လြတ္တဲ့ငါး ႀကီးတယ္လို႔ ပြတ္ကၽြတ္ကၽြတ္လုပ္ေနရတာလဲ အဲဒါေတြပဲ ငါမုန္းတာ အဲဒီ့စကား တစ္ခြန္းေၾကာင့္နဲ႔ေတာ့ ငါတိုရဲ႕ ရွိၿပီးသားဆက္ဆံေရးတစ္ေလွလံုးမပုပ္ခ်င္ဘူး လာ ငါ့လက္ကိုတြဲ ဟိုျမစ္ဆီသြား မယ္ လုပ္ျပန္ၿပီ ဘာကလိမ္မွလည္းမေစ့ရပါဘူး ဘာျငမ္းမွလည္း မဆင္ရပါဘူး ငါ့မွာ က်ားလည္းေၾကာက္ရ က်ား ေခ်းလည္း ေၾကာက္ရပါလား ဘာရယ္ ဘာရယ္ ဟိုေရာက္မွ လြတ္တဲ့ငါး ထပ္ႀကီးေနရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလ ဲဟုတ္စအဲဒါဆိုလည္း ငါတို႔ ဟိုျမစ္မွာ ဟိုဒင္းဟိုဥစၥာမရ ဟိုပစၥည္းဟိုအ၀ွာလုပ္ျပန္ၾကတာေပါ့။ ။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
၂၈.၆.၁၀